Metody destabilizacji biomasy lignocelulozowej przed konwersją do biopaliw
Anna Grala
Magda Dudek
Marcin Dębowski
Marcin Zieliński
  
Wzrost zainteresowania odnawialnymi źródłami energii, upowszechnienie i kontrowersje wokół wykorzystania biopaliw I generacji wymusiło konieczność poszukiwania biomasy, która nie stanowi konkurencji dla produkcji żywności. Biomasa lignocelulozowa, głównie pochodzenia odpadowego, jest znakomitym substratem do wytwarzania energii. Czynnikiem wpływającym w największym stopniu na efektywność produkcji biopaliw z lignocelulozy jest jej skład chemiczny. Obecność lignin w materiale wpływa na twardość substratu i stanowi element łączący pozostałe polimery w zbity, trwały kompleks. Aby skutecznie przetworzyć lignocelulozę do biopaliw konieczne jest zastosowanie procesów wstępnego kondycjonowania substratu. Badania nad procesami obróbki wstępnej ostatnimi czasy przyciągają duże zainteresowanie, ze względu na to  stanowią największe wyzwanie dla komercyjnej produkcji biopaliw II generacji. W ostatnich dziesięcioleciach opracowano wiele procesów wstępnej obróbki, które są stale testowane i udoskonalane. Niniejszy artykułopisuje metody fizyczne, fizyko – chemiczne, chemiczne i biologiczne destabilizacji biomasy lignocelulozwej.
 

Redakcja GAZ WODA I TECHNIKA SANITARNA
Siedziba redakcji: ul. Czackiego 3/5, pok.404, 00-043 Warszawa
tel./fax 0 22 827 02 49 tel. 22 336 14 07, www.gazwoda.pl
e-mail: gwits@poczta.onet.pl, gazwoda@sigma-not.pl

Wydawnictwo SIGMA-NOT Sp. z o.o.
ul. Ratuszowa 11, 00-950 Warszawa, skr. poczt. 1004
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, XIII Wydział Gospodarczy, KRS: 0000069968
NIP
: 524 030 35 01
Kapitał zakładowy: 752 361,80 zł 

Na naszej witrynie wykorzystujemy pliki cookies w celu realizacji usług oraz gromadzenia informacji związanych z korzystaniem ze strony.

Plikami cookies możesz zarządzać w opcjach przeglądarki, z której korzystasz. Więcej informacji znajdziesz tutaj.